Fornir
Cienki płat drewna naklejony na grubsze podłoże. Układa się z niego jasne i ciemne pola albo okleja nim ramkę.
WARSZTAT KOLEKCJONERA
Pojęcia, które pomagają lepiej przyjrzeć się zestawom szachowym
Cienki płat drewna naklejony na grubsze podłoże. Układa się z niego jasne i ciemne pola albo okleja nim ramkę.
Fornir naklejony od spodu płyty, po przeciwnej stronie niż warstwa dekoracyjna. Ogranicza wyginanie się planszy.
Zdobienie ułożone z dopasowanych kawałków drewna. Na szachownicach spotyka się je w obramowaniu albo na wieku pudełka.
Drewno, z którego wykonano cały element, w pełnym przekroju. W zestawie szachowym mogą to być bierki, ramka albo pola.
Dodatkowy ciężar, zwykle ukryty w podstawie bierki. Umieszczony nisko może poprawić jej stabilność.
Miękka warstwa przyklejona do spodu bierki. Chroni planszę przed twardą podstawą i wycisza stawianie bierek.
Składana szachownica, która po zamknięciu staje się pudełkiem na bierki.
Stosunek wielkości bierek do wielkości pól. Najprościej ocenić go, porównując średnicę podstawy króla z bokiem pola.
Długość boku jednego pola szachownicy. Przy polu 50 mm obszar gry ma 400 × 400 mm.
Bierka zwykle przedstawiana jako końska głowa. Po kształcie pyska, grzywy i szyi dobrze porównuje się wzory zestawów.
Wzór bierek, który trafił do sprzedaży w Anglii w 1849 roku. Nazwę wziął od szachisty Howarda Stauntona. Jego odmiany do dziś powszechnie stoją na turniejowych szachownicach.
Napisy i stemple na pudełku lub obwolucie. Można z nich odczytać m.in. nazwę, numer modelu, adres, cenę albo datę.
Międzynarodowy turniej drużynowy FIDE, w którym grają reprezentacje federacji szachowych, w kategorii otwartej i kobiecej.
Udokumentowana historia pochodzenia konkretnego egzemplarza i jego kolejnych właścicieli.
Znak wykonawcy lub wytwórni na bierce, planszy albo opakowaniu: stempel, wytłoczenie, napis lub monogram.